Niet elke ceremonie is gelijk, en dat hoeft ook niet. Maar er is een verschil tussen diversiteit en willekeur. Een minimale veiligheidsstandaard tekent de ondergrens waaronder niemand zou mogen zakken, en geeft daarmee juist ruimte aan de rijkdom aan manieren van werken erboven.
Sinds 2018 bouwen we, samen met begeleiders en wetenschappers, aan standaarden voor veilig en verantwoord werk met etnobotanie. In het begin was de vraag eenvoudig maar ongemakkelijk: wat is het minimum dat we van iedereen mogen verwachten? Een gedeelde belofte aan de mensen die zich aan onze zorg toevertrouwen, geen keurslijf.
Een ondergrens is geen keurslijf
De zorg die we vaak horen is dat standaardisering de ziel uit het werk haalt. Dat begrijpen we. Daarom is onze standaard bewust een minimum: heldere afspraken over screening, intake, noodprotocollen en nazorg. Wat een begeleider daarbovenop brengt (traditie, stijl, eigen wijsheid) blijft volledig vrij.
Een gedeelde ondergrens beschermt deelnemers zonder de diversiteit van het veld te verliezen.
Het grootste gedeelte (zo'n 80%+) van de betrokken professionals is al jaren actief en heeft directe inspraak in hoe die standaard eruitziet. Dat is geen detail: een standaard die van bovenaf wordt opgelegd, wordt niet gedragen. Een standaard die uit de gemeenschap zelf komt, wel.
Voorbereiding als basis van vertrouwen
Concreet betekent het onder meer gestandaardiseerde documenten voor intakes en screening, duidelijke noodprotocollen, en begeleiders die weten wat te doen als het spannend wordt. Het hoogtepunt van onze evenementen was een EHBO-training voor 50 begeleiders. Niet omdat we problemen verwachten, maar omdat voorbereiding de basis is van vertrouwen.
En als er tóch iets niet goed gaat, is er een meldpunt met vertrouwenspersonen voor deelnemers. Veiligheid is niet alleen wat je vooraf regelt, maar ook hoe je omgaat met wat je niet kon voorzien.
Waar we naartoe werken
Een minimale veiligheidsstandaard is geen eindpunt. Het is een vertrekpunt. Samen met universiteiten doen we onderzoek naar toepassingen en risico's, en blijven we de standaard bijstellen op basis van wat we leren. Zo bouwen we, stap voor stap, aan een veld dat veilig en toegankelijk is voor iedereen die er met respect mee wil werken.